Το AMA είναι μια ταινία μικρού μήκους που ερμηνεύεται και σκηνοθετείται από τη θαλάσσια δύτρια (παγκόσμια πρωταθλήτρια κατάδυσης) και υποβρύχια σκηνοθέτιδα Julie Gautier.

Παρακολουθούμε την Gautier μέσα από αρκετά λεπτά υποβρύχιας χορογραφίας στη βαθύτερη πισίνα του κόσμου κοντά στη Βενετία της Ιταλίας, συνδυάζοντας έτσι τις δυο μεγάλες αγάπες της, την κατάδυση και τον χορό. Η Julie κρατάει την αναπνοή της με ελεγχόμενες κινήσεις για να κινείται και να γλιστρά μέσα στο ήρεμο νερό, και τέλος ανεβαίνει στην επιφάνεια με την απελευθέρωση μιας γιγαντιαίας φυσαλίδας.
Το κομμάτι έχει πάρει τον τίτλο από την ιαπωνική λέξη “γυναίκα της θάλασσας”, το οποίο είναι επίσης το όνομα για τις παραδοσιακές συλλέκτριες oστράκων της Ιαπωνίας. Η ταινία είναι ένα μεταφορικό νεύμα σε αυτές τις αφοσιωμένες γυναίκες, ενώ ταυτόχρονα αντιπροσωπεύει τη σχέση που συνδέει τις γυναίκες από όλο τον κόσμο.
«Για μένα, αυτή η ταινία είναι ένας τρόπος να πούμε: δεν είστε μόνες», είπε η Gautier, «Ανοίξτε τον εαυτό σας σε άλλους, μιλήστε για τα βάσανα και τις χαρές σας».

“Ama is a silent film. It tells a story everyone can interpret in their own way, based on their own experience. There is no imposition, only suggestions. I wanted to share my biggest pain in this life with this film. For this is not too crude, I covered it with grace. To make it not too heavy, I plunged it into the water.
I dedicate this film to all the women of the world.”
Julie

«Το Ama είναι μια βουβή ταινία. Αφηγείται μια ιστορία που ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει με τον δικό του τρόπο, με βάση τις προσωπικές του εμπειρίες. Δεν υπάρχει επιβολή νοήματος, μόνο υποδείξεις. Με αυτή την ταινία ήθελα να μοιραστώ τον μεγαλύτερο πόνο της ζωής μου. Για να μην είναι ωμός, τον έντυσα με χάρη. Για να μην είναι βαρύς, τον βύθισα στο νερό.
Αφιερώνω αυτή την ταινία σε όλες τις γυναίκες του κόσμου.»
Julie

Μέσα από το AMA, η Julie Gautier μοιράζεται ένα βαθιά προσωπικό βίωμα πόνου, χωρίς να το κατονομάζει. Το έργο μιλά για έναν πόνο που μπορεί να υπάρχει σιωπηλά και βαθιά, χωρίς να είναι ορατός, και ταυτόχρονα υπενθυμίζει ότι κανείς δεν είναι μόνος μέσα σε αυτόν.

Το νερό λειτουργεί συμβολικά ως χώρος προστασίας αλλά και πίεσης: επιβραδύνει και περιορίζει την κίνηση, όπως ο ψυχικός πόνος μπορεί να βαραίνει το σώμα όταν μένει ανείπωτος. Η κατάδυση παραπέμπει στη βύθιση στον εαυτό και στη συγκράτηση της ανάσας, ενώ η κίνηση του σώματος αποτυπώνει μια εσωτερική πάλη, μακριά από κάθε επίδειξη. Στο τέλος, η απελευθέρωση της μεγάλης φυσαλίδας σηματοδοτεί τη στιγμή όπου ό,τι κρατιόταν μέσα βγαίνει στην επιφάνεια, ως πράξη λύτρωσης και αποδοχής.

Η Gautier και ο σύζυγός της, παγκόσμιος πρωταθλητής βαθέων υδάτων Guillaume Néry, συνεργάστηκαν το 2015 στο μουσικό βίντεο Runnin των Beyonce και Arrow Benjamin και συνεργάζονται με μια υποβρύχια κινηματογραφική εταιρεία που ονομάζεται Les Films Engloutis.