Ψηφιδωτό (mosaic) είναι ένα έργο τέχνης που δημιουργείται από πολλά μικρά κομμάτια υλικών που ονομάζονται ψηφίδες. Οι ψηφίδες τοποθετούνται η μια δίπλα στην άλλη πάνω σε μια επιφάνεια και σχηματίζουν εικόνες ή διακοσμητικά σχέδια.

Τα ψηφιδωτά εμφανίστηκαν από την αρχαιότητα και χρησιμοποιήθηκαν για τη διακόσμηση δαπέδων, τοίχων και κτιρίων. Στην ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή έγιναν ιδιαίτερα λεπτομερή, ενώ στο Βυζάντιο χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για τη διακόσμηση εκκλησιών, με έντονα χρώματα και συχνά χρυσές ψηφίδες.

Οι ψηφίδες μπορεί να είναι από πέτρα, μάρμαρο, γυαλί ή κεραμικό. Σήμερα η τεχνική του ψηφιδωτού συνεχίζει να χρησιμοποιείται τόσο στη σύγχρονη τέχνη όσο και στη διακόσμηση χώρων.

Πρωτοβυζαντινή περίοδος – Η εποχή της διαμόρφωσης της Οικουμενικής αυτοκρατορίας (330-610) (4ος αι.-6ος αι.)
Μεσοβυζαντινή περίοδος – Ανασυγκρότηση, παγίωση και ακμή της αυτοκρατορίας (610-1057)   (6ος αι.-7ος αι.)
Υστεροβυζαντινή περίοδος – Κρίση, παρακμή και πτώση της Αυτοκρατορίας (1057-1453)

Πηγές

Βιβλίο Εικαστικών Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού

BOVINI, G. and PIERPAOLI,M. (2000) Ravenna:Treasures of light. Longo Publisher: Ravenna.